Na de niet erg gewaagd geprogrammeerde laatste editie van London Calling in 2011, is er nu weer een gelegenheid om het twee dagen durende festival in Paradiso te bezoeken. Dit weekend hebben we meer geluk. De line up bestaat deels uit vuige gitaarbands, aangevuld met hypnotiserende elektronische muziek door veelbelovende acts. We hebben weer een broodnodige selectie gemaakt uit het grote aanbod. Het blokkenschema vind je hier.

De selectie van Nick van der Vaart

- Breton: Vrijdag 18 mei, 21:55 uur, grote zaal

Breton deed vorig jaar London Calling aan, en heeft nu promotie gemaakt naar de grote zaal. Het complex chaotische geluid van de Britten komt nog het meest in de buurt bij dubstep, en een mix van post-punk en britpop. Een van de weinige bands die de titel van het festival eer aan doet.

Continue reading ‘INDIE INDIE’s London Calling #1 2012 tips’

Dat de sublieme voorgangers Secular Works en Made Flesh van artrock-band Extra Life nooit de volledige erkenning zullen krijgen die zij verdienen, geldt als een donkere bladzijde voor de muziekjournalistiek en zelfverklaarde ‘connaisseurs’. Hopelijk verandert dit met nieuweling Dream Seeds, waarbij het collectief rondom van de technisch begaafde gitarist/zanger Charlie Looker (ex-Dirty Projectors, Zs) dezelfde streken uithaalt, zij het in de vorm van een conceptalbum: als een Morrissey die zijn gregoriaanse toonladders oefent zingt Looker over zijn nachtmerries omtrent kinderen (de beste man is schoolmeester in het dagelijks leven). Begint de plaat met No Dreams Tonight ingetogen en minimaal, op Righteous Seed haalt het (inmiddels afgeslankte) collectief de mathematische ritmes en brommende baritongitaren uit de kast en doet waar ze het best in is: het brengen van technisch vernuftige maar onheilspellende verhalende songs die – in dit geval – geen minuut te kort duren. Onheil verandert in ongekende wreedheid in Discipline For Edwin (‘I’ll break your arm boy when your mother’s not around / Where’s my wooden club?’), terwijl Blinded Beast en Ten Year Teardrop voortkabbelen als een lucide nachtmerrie.

De lente kwam vroeg dit jaar. Vanuit de mesthoop genaamd de blogosphere bloeide La Sera’s clip Please be My Third Eye als een winterroos en plotseling speelde de heimwee op naar zorgeloze tijden. Deze springerige single van ‘Kickball’ Katy Goodman’s nevenproject klinkt met zijn gruizige Breeders-gitaren en hoge meisjeszang als een warme zomerbries in een koude herfst en blijkt deels een voorbode te zijn van haar tweede langspeler Sees The Light. Waar debuutalbum La Sera bol stond van de wegdroompop (en eigenlijk vanaf de b-kant echt spannend werd) slaat deze immer begeerlijke bassiste van Vivian Girls muzikaal twee richtingen op van niet uit-je-kop-te-branden grungepop (I Can’t Keep You In My Mind, Break My Heart) tot girlgroup-pop van I’m alone en It’s Over Now aan de andere kant van La Sera’s spectrum. De titels verraden het break up-thema van de plaat, dat het cement vormt van een prima divers album. Zeker wanneer La Kickball meer introspectief zingt in Drive On en How Far We’ve Come Now komt haar ware songschrijftalent tot uiting. Lang leve Katy’s gebroken hart.

Het is niet zelden dat bands die eerder uitstekende platen hebben geproduceerd tragisch de verkeerde kant op gaan. Gelukkig blijft deze twijfelachtige eer The Maccabees bespaard. Na hun intens melodieuze en energieke debuut Colour It In wisten ze met het meer melancholische Wall of Arms het beruchte ‘tweede-plaat-syndroom’ zonder moeite te omzeilen en nu is er dan Given to the Wild. Deze waardige opvolger is volwassener dan de voorgaande platen. Waren zeer ingenieuze up-tempo liedjes eerder het forté van de heren, nu blijkt het dat ze voor lang uitgesponnen droomachtige composities hun hand ook niet omdraaien. De melancholie die op Wall of Arms al werd ingezet wordt hier doorgevoerd, maar er blijft genoeg over voor de liefhebbers van hun meer opgewekte werk. Vooral de single “Pelican” past in de typisch tragisch-vrolijke up-tempo stijl waar ze hun faam mee hebben vergaard.

Tussen de de pandaberen en drachtige konijnen door worden er binnen INDIE INDIE ook wel eens serieuze zaken besproken. Enkele stukjesschrijvers en bloggers hebben van hun favoriete tien releases van 2011 een lijstje gemaakt. Ook hebben ze zo’n keurig lijstje gemaakt van de vijf live-optredens die achteraf het meeste indruk maakten. Grote kans dat je zelf al een dergelijk lijstje hebt gemaakt, dus mag je de behoefte hebben deze met de andere lezers te delen: laat ze achter op onze Facebookpagina of deel ze (gedeeltelijk) via Twitter. Continue reading ‘INDIE INDIE’s eindejaarslijstjes 2011′

Wilco komt na aardig tussendoortje Wilco (the album) sterk terug met hun nieuwe album The Whole Love,  het eerste album dat ze uitbrengen op hun eigen label dBpm. Wilco toont lef door het album magistraal te openen met “Art of Almost“, een experimenteel meesterwerkje zoals ze die sinds A Ghost is Born en Yankee Hotel Foxtrot niet meer hebben durven maken. Daar tegenover staan uitstekende, doch helaas minder ambitieuze popnummers zoals “I Might“, “Capitol City” en “Born Alone” die zo van Summerteeth (een van hun beste platen) af lijken te komen. Afsluiter “One Sunday Morning” is met 12 minuten bijna het langste nummer dat ze opgenomen hebben, maar verveelt geen moment. Wilco is terug bij hun roots en die roots zijn ijzersterk muzikantschap combineren met het briljante liedjesschrijven van voorman Jeff Tweedy. Hopelijk gaan we nog vaker van Wilco horen nu ze alle vrijheid op hun eigen label hebben.

01. Art Of Almost by Crazy Rhythms Music

Of vroeger alles beter was valt te betwijfelen, maar de perfecte – want avontuurlijk en genre overstijgende – popsong is tegenwoordig schaars. Dat moet ook de jonge hond Sam McGarrigle uit Brighton hebben gedacht, die met zijn sinds enkele maanden opgerichte project Gross Magic teruggrijpt naar boeiendere muzikale tijden. Dat heeft geresulteerd in een EP van acht pareltjes dik, dat schippert van de ambachtelijke pop van ELO (“We’re Awake Tonight”, “Teen Jamz”) naar de vrolijke glamrock van T- Rex (“P.Y.T.”) naar stevige  Pumpkins-grunge (“Yesterdays”). Inderdaad, allemaal verwijzingen uit de tijd van onze papa’s en mama’s; gelukkig maakt de lo-fi benadering van McGarrigle de ijzersterke tracks tot iets fris en eigentijds. Prijsnummer “Sweetest Touch” (met alternative nation-achtige retrovideo) vat alles samen: McGarrigle’s verliefde androgyne zang x catchy gitaarriff x een nog steeds niet uitgewerkte zacht/hard/zacht-structuur = dé zomerhit die we afgelopen zomer hebben gemist. Nostalgie werkt, nog steeds..

Gross Magic – Sweetest Touch by TheSoundsOfSweetNothing

De laatste tijd komen er weer veel artiesten met nieuwe singles, albums en ander moois. Dit vraagt om een nieuwe INDIE INDIE playlist. In deze derde editie zitten onder meer de nieuwe single van The Strokes, The Pains Of Being Pure At Heart en Panda Bear. Om te kunnen luisteren heb je Spotify nodig. Je weet wel; Dat programma dat nieuwe albums al na een maand online zet. Continue reading ‘INDIE INDIE playlist #3′

Er is weer eens iets te winnen bij INDIE INDIE. Deze keer is het de debuut-EP van de Eindhovense band Hunting The Robot. Het geluid van de band is te omschrijven als een mix tussen Foals (als in hun laatste album) en Bloc Party. Vooral de nummers die veel invloeden bevatten van de muziek van de laatstgenoemde band zijn erg sterk. Daarbij komt nog dat de bandleden gemiddeld niet ouder zijn dan zeventien jaar. Alles wat je hoeft te doen om kans te maken op een van de vijf EP’s is het bericht over dit artikel op Facebook ‘liken’ (dus niet door hier onder op like te klikken). Voor de minder gelukkigen: de EP van Hunting The Robot is gratis te downloaden.

Het jaar loopt ten einde en een lijstje met de tien fijnste albums van 2010 misstaat dan niet. Ik heb mijn favorieten hier onder neer gezet met bijbehorende Youtube filmpjes en een Spotify playlist. Door het gebrekkige aanbod van Spotify is de nummer een van deze lijst alleen niet beschikbaar om geluisterd te worden. Schroom trouwens vooral niet om ook jouw mening over dit jaar nog even te spuien in de comments, op Facebook of op Twitter. Continue reading ‘INDIE INDIE top 10 albums 2010′

Omdat deze versie van het INDIE INDIE news wat langer op zich heeft laten wachten, bevat het dit keer ook veel meer gratis downloads en muziek. Muziek van onder andere Apneu, Liars, Small Black, Foals, Warpaint en meer! Op Facebook heeft INDIE INDIE ondertussen ook al meer dan zevenhonderd leden. De pagina vind je hier. Vergeet vooral niet INDIE INDIE aan je vrienden voor te stellen! Continue reading ‘INDIE INDIE news #7′

Hallo! INDIE INDIE geeft drie maal een DVD en drie maal een CD van Mando Diao weg. Deze heet “Above And Beyond”. Als jij een groot fan van Mando Diao bent kun je deze winnen. Als je dat niet bent kan dat ook! Winnen kan door een bericht te posten op Twitter, namelijk dit bericht (of natuurlijk een veel leukere eigen variant). Je kunt ook mee dingen door op het bericht over dit artikel te reageren op INDIE INDIE’s Facebook.

Na een aantal maanden geen nieuwe muziek op de INDIE INDIE Spotify playlist te hebben gezet, is er nu een nieuwe INDIE INDIE playlist. Ook de eerste playlist staat nog op Spotify, maar er zijn weer elf nummers toegevoegd. Spotify downloaden kan hier. Het is gratis. De playlist luisteren kan via deze link. Tips voor de volgende maand zijn welkom (via het reactiesysteem, Facebook of e-mail). Continue reading ‘INDIE INDIE playlist #2′

Na een (heeeeel) lange stilte op INDIE INDIE is het dan toch zover. Een nieuwe post. Een met heel veel nieuwe en bovendien goede muziek. Ook een paar leuke weetjes, handige linkjes en downloads. Dit komt doordat INDIE INDIE op Facebook wel gewoon door is blijven posten. Vergeet trouwens niet je vrienden voor te stellen als fan van INDIE INDIE op Facebook. Continue reading ‘INDIE INDIE news #6′

Voor de onmensen die nog steeds geen degelijke kennis hebben van de artiesten die op Lowlands zullen spelen heeft INDIE INDIE iets handigs: een mixtape. 24 nummers. Onder andere The Drums, The Soft Pack, Everything Everything, Kele (Bloc Party) en Two Door Cinema Club hebben er een nummertje aan mogen bijdragen. Lees meer voor het daadwerkelijke geluid. Continue reading ‘Lowlands Mixtape’

Dinsdag 10 augustus speelt de Nijmeegse band Go Back To The Zoo een releaseparty voor hun debuutalbum ‘Benny Blisto’. Dit partijtje vindt plaats in de Westerunie in Amsterdam. INDIE INDIE geeft twee keer twee plaatsen op de gastenlijst weg.

Interesse? Stuur een mail (met een tekst als ‘hoi lieve INDIE INDIE, ik wil naar GBTTZ’) naar info@indieindie.nl Zet hierin ook even je naam. Als je meer kans wilt maken moet je ook dit even op twitter posten. De winnaars worden op 5 augustus bekend gemaakt.

Sinds kort is Spotify (een dienst die online gratis of tegen betaling muziek van duizenden artiesten aanbiedt) ook beschikbaar in Nederland. Het is met dit programma ook mogelijk om een playlist te maken, en die met anderen te delen. En dat is precies wat wij vanaf heden elke maand zullen gaan doen. Als je dit gehele artikel leest kun je ook meteen kijken of de artiesten die op de playlist staan je bevallen. Tips voor volgende maand zijn welkom. Continue reading ‘INDIE INDIE playlist juni 2010′

Er zijn de laatste tijd weer wat leuke albums uit gekomen. Als je die wilt beluisteren moet je vooral dit artikel even lezen. Ook kan het wel aardig zijn om wat van de filmpjes die erin staan te kijken en luisteren, net als dat het heel leuk is om fan van INDIE INDIE te worden op Facebook! Continue reading ‘INDIE INDIE news #5′

Het is alweer een tijdje geleden dat het laatste INDIE INDIE news verscheen. Vandaag weer veel interessants en leuke muziekjes. Onder andere van Foals en Jónsi. Vergeet daarnaast niet INDIE INDIE aan te raden aan je vrienden, én lid te worden van de groep op Facebook. Continue reading ‘INDIE INDIE news #4′

Vorige week verscheen er geen INDIE INDIE news. Omdat er niet genoeg interessants te melden viel, en omdat ik gewoon te laks was om ook maar iets te plaatsen. Verder raad ik gewoon aan om INDIE INDIE’s Facebook en Twitter te gaan volgen, én om het oude vrouwtje op de hoek te vertellen over ons. Continue reading ‘INDIE INDIE news #3′