Deze maand is vrijdagavond bijzonder goed begonnen met de tweede editie van een door INDIE INDIE georganiseerde bandjesavond. Als je eenmaal bent bijgekomen van deze avond is er nog meer dan genoeg te doen deze maand. Zo zal Amsterdam worden omgedoopt tot indiedorp en heeft in dat kader heel wat muzikanten in haar concertzalen gezet. Voor degenen die, terecht, niet kunnen wachten op het volgende Le Guess Who? festival, organiseert Le Guess Who? de May Day. Ze hebben een heel aardige line-up neergezet, zoals verwacht. Mochten de bands en artiesten op deze festivals je niet obscuur genoeg zijn, kun je ook nog terecht op het gloednieuwe driedaagse Sound Of The Underground Festival, wat in mei voor het eerst plaatsvindt in de leukere concertzaaltjes/(ex-)kraakpanden van Amsterdam. Continue reading ‘INDIE INDIE agenda – Mei 2012′
Author Archive for Dick van Krieken
INDIE INDIE #1 met Ceremony, Katadreuffe en The Lost Rivers was een succes, en je zult nog een maand moeten wachten op de volgende editie (waarover later meer). Gelukkig kun je je in de tussentijd prima vermaken in de Nederlandse concertzalen. Er staat bijvoorbeeld een nieuwe editie van Incubated in Tilburg met The Strange Boys op het programma, en Blood Red Shoes komt naar Amsterdam. Ook zal het Motel Mozaïque festival voor de twaalfde keer plaatsvinden in Rotterdam. Hoewel de line-up dit jaar tegenvalt, valt er genoeg te zien en te beleven. Lees verder voor een kort overzicht van concerten in Nederland in april en laat een bericht achter als je iets in het lijstje mist.
In de maand maart is er één show die je echt niet mag missen en dat is de eerste editie van een door INDIE INDIE, in samenwerking met Geertruida, georganiseerde avond. INDIE INDIE #1 zal op 17 maart plaatsvinden in Meneer Malasch. Harde gitaarmuziek zal verzorgd worden door Ceremony (USA), Katadreuffe (NL) en The Lost Rivers (DE). Daarna is het feest nog niet voorbij, want The Inc. (van Body II Body) en Medianeras zullen de rest van de avond vullen met elektronische muziek. Daarnaast zijn er ook nog andere concerten in de maart die zeker de moeite waard zijn. Het fabrIQ festival zal voor de derde keer plaatsvinden in Den Bosch. Als je nog noemenswaardige concerten mist in deze lijst, laat het ons dan weten door een reactie te plaatsen. Continue reading ‘INDIE INDIE agenda – Maart 2012′
De 22-jarige Trevor Powers rees van totale obscuriteit tot internationale naamsbekendheid toen hij vorig jaar zijn eerste single July uitbracht via zijn bandpage onder zijn moniker Youth Lagoon. Talloze kleine en grote muziek- blogs en websites pikten het nummer op en dit liet hem beseffen dat zijn muziek door veel meer mensen beluisterd zou gaan worden dan hij vooraf had verwacht. Inmiddels is zijn debuut The Year of Hibernation enkele maanden uit en deze LP is vrijwel unaniem lovend ontvangen. Vanavond geeft Powers zijn eerste show in Europa. Een nachtconcert in de kleine zaal van Paradiso. Voorafgaand aan deze show praatte ik met hem over zijn nieuwe leven als rondreizend artiest en zijn album. Continue reading ‘Interview: Youth Lagoon’
Na een maand radiostilte brengt INDIE INDIE je ook in 2012 weer maandelijks op de hoogte van aankomende spannende optredens. Afgelopen maand waren er al een aantal INDIE INDIE favorieten te zien, zoals Iceage, Veronica Falls en The Pains of Being Pure At Heart en gelukkig ziet de komende maand er ook weer niet verkeerd uit. Bij voorbeeld met het optreden van Youth Lagoon, die zijn muziek voor het eerst in Nederland zal laten horen, in de bovenzaal van Paradiso. Of Future Islands die de 29e Amsterdam weer eens aandoen op uitnodiging van Subbacultcha. Continue reading ‘INDIE INDIE agenda – Februari 2012′
Nadat we de afgelopen maand zijn verwend met erg veel goede livemuziek (onder andere met dank aan het zeer geslaagde Le Guess Who? festival), is het moeilijk om dit in december nog eens over te doen. Daarnaast is het in de koude decemberdagen erg verleidelijk om binnen te blijven zitten(?). Gelukkig is er de komende maand weer een festival dat inmiddels een indrukwekkende line-up heeft opgebouwd, namelijk het State X – New Forms festival in Den Haag, dat van 9 tot 18 december plaats zal vinden. Dit festival richt zich net als Le Guess Who? vooral op de experimentele, avantgardistische en vernieuwende hoeken van de muziek. Daarnaast hebben wij nog wat concerten voor je uitgezocht waarvoor je eigenlijk het huis wel uit moet omdat je ze niet mag missen. Heb je zelf nog tips? Laat het ons weten, en laat een bericht achter. Continue reading ‘INDIE INDIE agenda – December 2011′
Om jezelf komende maand te voorzien van een portie eigenwijze, vooruitstrevende, en vooral goede muziek moet je in Utrecht zijn, waar het Le Guess Who? festival vanaf 24 november plaatsvindt. Voor de vijfde keer op rij komt dit festival met een line-up om je vingers bij af te likken. Daarnaast zal het London Calling festival traditiegetrouw weer plaatsvinden in Paradiso Amsterdam, dat gebeurt aankomende vrijdag al. Naast deze festivals heeft INDIE INDIE ook nog een aantal tips voor je op een rijtje gezet. Als je zelf nog tips hebt die ontbreken: laat een bericht achter!
The War on Drugs bracht onlangs het uitstekend ontvangen Slave Ambient uit. De band uit Philadelphia klinkt een stuk sonischer en experimenteler dan op voorganger Wagonwheel Blues. De band, die begon als recordingproject van frontman Andy Granduciel, wisselde in het verleden regelmatig van bezetting, maar lijkt nu een vaste vorm gekregen te hebben. Ik sprak met The War on Drugs’ oprichter voordat hij die avond met zijn band een optreden geeft in de kleine zaal van Paradiso. Continue reading ‘Interview: The War On Drugs’
Wilco komt na aardig tussendoortje Wilco (the album) sterk terug met hun nieuwe album The Whole Love, het eerste album dat ze uitbrengen op hun eigen label dBpm. Wilco toont lef door het album magistraal te openen met “Art of Almost“, een experimenteel meesterwerkje zoals ze die sinds A Ghost is Born en Yankee Hotel Foxtrot niet meer hebben durven maken. Daar tegenover staan uitstekende, doch helaas minder ambitieuze popnummers zoals “I Might“, “Capitol City” en “Born Alone” die zo van Summerteeth (een van hun beste platen) af lijken te komen. Afsluiter “One Sunday Morning” is met 12 minuten bijna het langste nummer dat ze opgenomen hebben, maar verveelt geen moment. Wilco is terug bij hun roots en die roots zijn ijzersterk muzikantschap combineren met het briljante liedjesschrijven van voorman Jeff Tweedy. Hopelijk gaan we nog vaker van Wilco horen nu ze alle vrijheid op hun eigen label hebben.
Vanaf deze maand zullen de redactieleden van INDIE INDIE je iedere maand op de hoogte houden van niet te missen concerten hier in Nederland. Deze maand is er in ieder geval genoeg te zien. Zo raden wij iedereen aan om vandaag of morgen naar de show van Male Bonding te gaan, die zowel Amsterdam als Tilburg aandoen, en later deze week The Icarus Line in Amsterdam te gaan zien. Mocht je zelf nog tips hebben, deel dit dan met ons door hieronder een bericht achter te laten. Continue reading ‘INDIE INDIE agenda – Oktober 2011′
The War On Drugs bracht in 2008 met hun debuut al een fijne mix van psychedelica en folkmuziek, en verandert met Slave Ambient niet veel aan dit concept. Slave Ambient is zeer repeterend en klinkt daardoor hypnotiserend en bezwerend, zonder daarmee aan toegankelijkheid in te boeten. Integendeel, door de heldere productie luistert dit album makkelijker weg dan Wagonwheel Blues. Talloze syntheziser- en gitaarlagen worden gestapeld op een monotoon stuwend ritme waarover frontman Adam Granduciel met zijn nasale stemgeluid zingt zoals Dylan dat in zijn jonge jaren deed. Door gebrek aan echte uitschieters klinkt Slave Ambient bij vlagen misschien wat te repeterend, maar het geheel is zo meeslepend dat dit eigenlijk niet stoort. The War On Drugs bewijst met haar tweede plaat dat zij zonder ex-bandlid Kurt Vile, die eerder dit jaar het bewierookte Smoke Ring For My Halo uitbracht, nog minstens zulke goede nummers kunnen schrijven.
Voordat noisepop-duo Cults, bestaand uit Brian Oblivion en Madeline Follin, eind vorig jaar single “Go Outside” uitbracht, had nog niemand van de band gehoord. Dit zou niet lang meer duren, aangezien het nummer werd opgepikt door talloze blogs. Het paar, afkomstig uit New York, tekende vervolgens al snel een platencontract bij een groot label. Er hing dus een behoorlijke hype rondom de band en de verwachtingen voor het debuut lagen dus hoog. Cults maakt echter alle verwachtingen waar. Het hele album staat vol met nummers van het niveau van “Go Outside”, vol met zoete, zomerse melodieën. Tel daar bij het heerlijk retro jaren ’60 geluid en de kinderlijke stem en idem teksten van Follin op en je kunt alleen maar concluderen dat Cults een zeer geslaagd debuutalbum heeft gemaakt. Nu maar hopen dat de twee bij elkaar blijven.
Battles hebben met de experimentele math-rock op hun debuut, Mirrored, in 2007 veel indruk gemaakt op muziekluisteraars en critici. Toen bekend werd dat Tyondai Braxton de band zou verlaten om zich op zijn solowerk te gaan richten, was dit voor veel fans van de band verontrustend nieuws. De band zou nu verder moeten zonder de karakteristieke vocalen van Braxton. Dit is duidelijk te merken op hun tweede album. Gelukkig probeert Battles hier hun debuut niet te imiteren of overtreffen maar slaan ze duidelijk een nieuwe koers in. De vocalen worden door enkele gastartiesten verzorgd en dit is een welkome toevoeging, bijvoorbeeld op het dansbare Sweetie & Shag, met Kazu Makino van Blonde Redhead, dat zelfs enige hitpotentie vertoont. Battles zet met Gloss Drop een geslaagde koerswijziging in, waarmee ze de genialiteit van hun debuut echter onderstrepen.
The King is Dead is alweer het zesde album van de folkrock band The Decemberists uit Portland, Oregon. In hun gehele oeuvre is eigenlijk nog geen enkele misser te bekennen. Van ingetogen akoestische folkpop op hun debuut Castaways and Cutouts tot rock opera op het in 2009 uitgekomen The Hazards of Love, The Decemberists overtuigen op elke plaat. Nu was het afgelopen maandag aan The Decemberists om te bewijzen dat ze niet alleen in de studio prachtige nummers kunnen schrijven en opnemen, Continue reading ‘The Decemberists at Paradiso’
