Kort maar krachtig. Geen enkele uitdrukking kan het concert van Iceage in de OT301 beter beschrijven; de vier Denen wisten het publiek maar liefst twintig hele minuten te vermaken. Wat er aan uithoudingsvermogen ontbrak werd echter meer dan goed gemaakt door de ongelofelijke bak aan intens pakkende post-punk herrie die er gecreëerd werd.
Na het enigszins curieus geprogrammeerde en intens slaapverwekkende voorprogramma Thread Pulls mogen de heren Iceage laten zien hoe het er in de ‘New Way of Danish Fuck You’-scene aan toe gaat. De term past perfect: niet alleen de show van slechts twintig minuten, maar ook het complete negeren van het publiek (in de NWoDFY-scene ‘slachtoffers’ genoemd) en de quasi-verveelde manier waarop er gespeeld wordt onderstrepen hun lak aan conventies en hun duidelijke behoefte om recht tegen alles in te gaan. Dit maakt de band overigens alleen maar sympathieker. De muziek leent zich niet voor aardigheden en hoewel niet origineel, is het wel verfrissend om weer eens een band te zien die het echt allemaal worst zal wezen.
Toch is het niet allemaal lol en rebellie: ze geven duidelijk wel om hun muziek. De show is verrassend strak en ook live blijft het pakkende randje dat op plaat zo onderscheidend werkt, sterk aanwezig. Ditzelfde randje is live opgeleukt met duidelijke metal-invloeden. Zelfs tijdens het bijna poppy nummer White Rune kan frontman Elias Bender Rønnefelt het niet laten om hier en daar wat te grunten en de nieuwere nummers bevatten allemaal een sluimerend metal sfeertje. Dit spelen met verschillende genres maakt het wel extra jammer dat de band niet langer speelt: de muziek is zo afwisselend dat het publiek onvermijdelijk moet fantaseren over wat er allemaal nog had kunnen gebeuren.
Foto’s en video’s door Kasper Vogelzang
