The War On Drugs bracht in 2008 met hun debuut al een fijne mix van psychedelica en folkmuziek, en verandert met Slave Ambient niet veel aan dit concept. Slave Ambient is zeer repeterend en klinkt daardoor hypnotiserend en bezwerend, zonder daarmee aan toegankelijkheid in te boeten. Integendeel, door de heldere productie luistert dit album makkelijker weg dan Wagonwheel Blues. Talloze syntheziser- en gitaarlagen worden gestapeld op een monotoon stuwend ritme waarover frontman Adam Granduciel met zijn nasale stemgeluid zingt zoals Dylan dat in zijn jonge jaren deed. Door gebrek aan echte uitschieters klinkt Slave Ambient bij vlagen misschien wat te repeterend, maar het geheel is zo meeslepend dat dit eigenlijk niet stoort. The War On Drugs bewijst met haar tweede plaat dat zij zonder ex-bandlid Kurt Vile, die eerder dit jaar het bewierookte Smoke Ring For My Halo uitbracht, nog minstens zulke goede nummers kunnen schrijven.
Monthly Archive for augustus, 2011
Enige tijd geleden verschenen de singles “Bones” en “Tame The Sun” al op de internets, en nu is dat het geval voor het gehele nieuwe album van de Londense band. Voor liefhebbers van Dinosaur Jr. en soortgelijke acts een absolute must om live te zien dit jaar. En dat kan: op vijf oktober in Amsterdam en zes oktober in Tilburg. Net als debuutalbum Nothing Hurts uit 2010 staat haar opvolger vol met even gruizige als catchy nummers met een directheid die je niet veel hoort. Ook op Endless Now is Male Bonding niet vies van een hook meer of minder, maar overdrijft het niet. De LP is als geheel minder meeslepend dan haar voorganger, maar heeft qua energie niet ingeboet. Door de prominente plaats voor de gitaren is Endless Now een plaat met ballen. Dit is mede het werk van producer John Angello (Thurston Moore, Dinosaur Jr.).
Na de release van de EP Life Of Leisure in 2009 verkreeg het toenmalig slaapkamerproject Washed Out enige bekendheid en werd het vergeleken met acts als Ducktails en Small Black, maar anno nu is datzelfde Washed Out veel meer dan een slaapkamerproject. Het geesteskind van Ernest Green is inmiddels uitgebreid met een aantal bandleden, om het geluid van de band live net iets meer te geven. De Bitterzoet werd onlangs vrijwel uitverkocht en dat is te danken aan de zeer goed ontvangen LP Within and Without. Voorafgaand aan datzelfde optreden had ik de gelegenheid om het brein achter Washed Out te spreken. Continue reading ‘Interview: Washed Out’
Drie jaar hebben Maria Lindén en Fredrik Balck in Stockholm gesleuteld aan wat uiteindelijk het debuutalbum van I Break Horses is geworden. Een beeldschoon album waarop de betere shoegaze à la My Bloody Valentine en Slowdive wordt gecombineerd met een flinke scheut elektronica. Het gevolg is een sterk album dat door kan als de soundtrack voor de gemiddelde Sofia Coppola film. Sfeervolle ambient wordt afgewisseld met steviger gitaargeluid en dromerige synthlijnen. De vrouwelijke stem van Lindén drijft altijd diep in de met reverb en tremolo overladen gitaarlagen, wat het album flink dromerig en zelfs een tikkeltje mysterieus maakt. I Break Horses is op momenten moeilijk te doorgronden, getuige het in een pulserende geluidsorkaan eindigende “Wired”, maar kan op momenten ook heerlijk poppy klinken (“Pulse”, “Empty Bottles”). Het album wordt afgesloten met het wonderschone “No Way Outro”, waar laag voor laag een climax wordt opgebouwd om vervolgens langzaam maar zeker weer in de duisternis te verdwijnen.
I Break Horses – Hearts (Bella Union) by Independent Label Market
Vrijdag aanstaande begint het Lowlands Festival en wij hebben voor deze keer een selectie, uit het grote aanbod, gemaakt van acts die je moet zien. Hoewel er evenveel ‘Lowlands-routes’ zijn als mensen die het festival bezoeken, zijn er toch ook een aantal acts die niemand mag missen. Indie-, folk-, pop-, of alles-fan: deze vijf bands zijn onmisbaar voor de ultieme Lowlands 2011 ervaring. Continue reading ‘INDIE INDIE’s Lowlandstips’
