Op Sonic Connections zijn de verwachtingen altijd hooggespannen, het festival programmeert naar eigen zeggen immers acts die de nieuwste ontwikkelingen uit de Vlaamse en Nederlandse pop- en rockmuziek vertegenwoordigen. Op deze eerste dag van het driedaagse festival lijkt dat doel op zich bereikt, maar wordt voornamelijk nogmaals onderstreept hoe ver Nederland achter ligt op muziekgebied ten opzichte van onze zuiderburen. Continue reading ‘Sonic Connections (21 april) at De Brakke Grond’

Onlangs publiceerde deze blog een vrij lovende recensie over Palace, het debuutalbum van doem-pop band Chapel Club. Na deze vijf heren live te hebben gezien, kan het echter niet anders gesteld worden dan dat deze band de moeite eigenlijk niet waard is. In een onderbezette kleine zaal van de Paradiso speelt de groep een intens saaie show, waarbij het compleet schort aan interactie tussen band en publiek en aan contact tussen de bandleden zelf. Continue reading ‘Chapel Club at Paradiso’

Ook in de maanden april en mei zijn er weer genoeg interessante bands te zien in Amsterdam. Het eerstvolgende interessante concert vindt plaats in de bovenzaal van de Paradiso. Smith Westerns zullen daar hun dromerige indiepop laten horen. Ook voor de volgende maand staat er al het een en ander op het programma. Bijvoorbeeld het London Calling festival. Heb jij nog suggesties? Laat ze achter op INDIE INDIE’s Facebook of Twitter. Continue reading ‘INDIE INDIE agenda April – Mei’

De BBC benoemde The Naked And Famous tot Sound Of 2011. Aan de band uit Nieuw-Zeeland is het nu de taak om het gelijk van de Britten aan te tonen. In 2008 brengen ze onder eigen beheer de EP’s This Machine en No Light uit. De band bestond toen uit drie (in plaats van vijf) leden. Drummer Jesse en bassist David komen er later bij. Debuutalbum Passive Me, Agressive You kwam eind vorig jaar uit en bevat onder meer de hitjes ‘Young Blood’ en ‘Punching In A Dream’. De Europese tour van The Naked And Famous wordt vanavond afgesloten Continue reading ‘Interview: The Naked And Famous’

Vanavond staat er weer eens een concert van Deerhunter op het programma. De band deed een klein jaar geleden de stijf uitverkochte grote zaal van Trouw al aan. Nu is de Oude Zaal van de Melkweg aan de beurt, ietwat merkwaardig. Het concert is ver van tevoren uitverkocht. Niet gek als je bedenkt dat de band rond zanger gitarist Bradford Cox vorig jaar een van de door de muziekpers best beoordeelde albums uitbracht. Halcyon Digest stond in menig eindejaarlijstje in de top vijf. Continue reading ‘Deerhunter at Melkweg’

“Fuck Oasis! We houden zoveel meer van Blur!”, blaft Leonard Newell van het ‘Gritpop’ bandje Brother als reactie op de onvermijdelijke vergelijking met Oasis. “Er is ooit een foto van ons verschenen waarop ik dezelfde zonnebril draag als Noel Gallagher en mensen vergelijken ons direct met Oasis, terwijl we totaal andere muziek maken!”. Tsja, jezelf typeren als Gritpop om te ontkomen van het eeuwig terugkerende stempel Britpop zal niet genoeg zijn. Op een podium is Brother namelijk in alle opzichten wat je van een Britpop bandje kan verwachten. Continue reading ‘Brother at Paradiso’