Jack Peñate is een Engelse singer-songwriter die zijn muziek in zijn eentje maakt, maar live met een hele band optreedt. In 2007 kwam zijn debuutalbum Matinée uit, dat wisselend werd ontvangen, maar toch een verkoopsucces was in Engeland. Continue reading ‘Jack Peñate – Everything Is New’
Monthly Archive for maart, 2010
De Franse electropopband kwam met hun nieuwe plaat in 2009. Reden voor een tour dus. Op 26 maart stonden de Fransozen samen met Two Door Cinema Club in een uitverkocht Paradiso. Supportact Two Door Cinema Club kon het publiek jammer genoeg niet aan de gang krijgen. De band was absoluut niet slecht, maar de apparatuur wel. De bas dreunde de zaal door waardoor de zang niet te verstaan was. Continue reading ‘Phoenix at Paradiso’
Vorige week verscheen er geen INDIE INDIE news. Omdat er niet genoeg interessants te melden viel, en omdat ik gewoon te laks was om ook maar iets te plaatsen. Verder raad ik gewoon aan om INDIE INDIE’s Facebook en Twitter te gaan volgen, én om het oude vrouwtje op de hoek te vertellen over ons. Continue reading ‘INDIE INDIE news #3′
The Drums’ Frontman Jonathan Pierce komt uit New York en en voegde zich ruim een jaar geleden bij een vriend van hem, die op dat moment in Florida woont. Waar ze ook EP Summertime! hebben opgenomen. Summertime! is een EP vol energieke, op en top catchy, korte nummertjes. Continue reading ‘The Drums – Summertime!’
Het voorprogramma van Bloc Party mogen verzorgen, door de BBC als ‘Sound of 2010’ worden uitgeroepen en dan nu het debuutalbum in de schappen, het lijkt Delphic allemaal voor de wind te gaan. Maar kan het vijftal uit Manchester deze hoge verwachtingen ook waarmaken? Delphic maakt een mengelmoes van electro, indie, rock, dance en pop en als je het met andere bands zou moeten vergelijken zijn Friendly Fires en New Order de eerste bands die me te binnen schieten. Continue reading ‘Delphic – Acolyte’
Geil. Zo klinkt het eerste album van The XX: xx. Zo elegant als de muziek van de Londense formatie klinkt, zo niet elegant zien de vier bandleden eruit. Het liefst gehuld in het zwart. Al sinds hun jeugd samen, nu toerend met hun debuutalbum. De relaties die ze met elkaar hebben zijn puur vriendschappelijk. De muziek is dat niet. Continue reading ‘The XX – xx’
Of Local Natives de naam van hipste band van het moment kon waarmaken. Dat was de grote vraag waarmee ik donderdag 21 januari Paradiso binnenstapte. De afgelopen tijd is er een bescheiden “buzz” ontstaan rond de Californiërs, hoewel het hier in Nederland nog niet helemaal over lijkt te slaan: de kleine zaal van Neerlands enige echte poptempel Paradiso was de dag voor het concert pas uitverkocht. Continue reading ‘Local Natives at Paradiso’
Sexy Garage Dance. Zo omschrijven de drie jonge bandleden de stijl van Daily Bread. Een zeer treffende omschrijving. Zodra je de plaat luistert, is het onmogelijk stil te blijven zitten. Het hoge tempo waarin Daily Bread speelt, in combinatie met de catchy synthesizertonen, zorgt voor een aangename combinatie. Continue reading ‘Daily Bread – Well, You’re Not Invited’
Een kolkende massa die een avond lang tekeer gaat op de herrie die het duo Blood Red Shoes produceert. Enkel met drums en een gitaar wordt het ene na het andere nummer van Box of Secrets, én hun nieuwe plaat Fire Like This op het gretig duwend en trekkende publiek afgevuurd. Na vooraf nog een klein optreden van Laura Mary Carter en Steven Ansell in Desmet te hebben bekeken is het genieten in Paradiso. Continue reading ‘Blood Red Shoes at Paradiso’
Cold War Kids. De naam doet bij velen nog wel een belletje rinkelen, maar daar blijft het dan ook wel bij. Na hun bescheiden hitje Hang Me Out To Dry(2007) is er weinig mainstream activiteit meer vernomen van de mannen uit Long Beach, Verenigde Staten. En dat terwijl ze niet hebben stilgezeten: na het ronduit briljante debuut album Robbers & Cowards uit 2006 hield ik na opvolger Loyalty to Loyalty (2008) een bittere nasmaak aan de band over. Continue reading ‘Cold War Kids – Behave Yourself’
*Tudu dudu dudu dudu dududududu* het openingsdeuntje van A-Punk ligt me nog vers in het geheugen als ik Vampire Weekend’s tweede album in mijn cd-speler prop. Zal Contra net zo sterk zijn als het naamloze debuut van het New Yorkse viertal? Continue reading ‘Vampire Weekend – Contra’
Wekelijks verschijnen er via de Facebook, Hyves en Twitter van INDIE INDIE nogal wat berichten. Elke zondag is daar een overzicht van te vinden: interessante berichtjes en nummers van toffe bandjes. Ken je zelf een tof nummer dat hier nog niet te vinden is, laat het achter in de comments. Continue reading ‘INDIE INDIE news #2′
Sonic Youth leverde met The Eternal (2009) niet alleen één van haar beste prestaties, maar tevens een dwars doorsnede van wat zij muzikaal in haar mars heeft. En dat is niet gering. Sinds 1983 rockt en experimenteert de band er lustig op los. Dat het vuur nog lang niet gedoofd is, bewijzen Moore, Gordon, Ranaldo en Shelley live met 3 concerten in evenveel dagen in de LA area. Continue reading ‘Sonic Youth in San Diego & Pomona (CA, USA)’
Blood Red Shoes brak in 2008 definitief door in Nederland met het debuutalbum Box of Secrets en stonden onder andere op festivals als Lowlands en London Calling. Met slechts een gitaar en drumstel wist het duo ongelooflijk veel goede herrie te maken. Na een lange tour gingen ze weer de studio in, met als uitkomst Fire Like This, dat vorige week verscheen. Continue reading ‘Blood Red Shoes – Fire Like This’
Na twee optredens op London Calling is het tijd voor de eerste headline show van Bombay Bicycle Club in Nederland. Ze weten de Oude Zaal op het laatste moment uit te verkopen en hebben er duidelijk zin in. Maar eerst is het de beurt aan Little Things Kill, een typisch middelmatig Nederlands bandje. Continue reading ‘Bombay Bicycle Club at Melkweg’
Zeg je zonnige, catchy gitaarrifs. Dan zeg je Surfer Blood. Surfdudes zijn het allerminst. Het is meer de haat van de jeugdige bandleden uit Florida die gericht is op stoere surfers, waardoor ze vroeger werden gepest. De wrede albumcover speelt daar verder op in. ‘Swim’ is het bekendste nummer van debuutalbum Astro Coast. Continue reading ‘Surfer Blood – Astro Coast’
Wekelijks verschijnen er via de Facebook, Hyves en Twitter van INDIE INDIE nogal wat berichten. Elke zondag is daar een overzicht van te vinden: interessante berichtjes en nummers van toffe bandjes. Ken je zelf een tof nummer dat hier nog niet te vinden is, laat het achter in de comments. Continue reading ‘INDIE INDIE news #1′
Na de ontstane hype rond het nummer ‘Let’s Go Surfing’ werd het wel eens tijd om The Drums live te gaan zien. Met EP ‘Summertime!’ op zak, en een album dat er aan zit te komen (volgens Jonathan Pierce twee dagen geleden afgerond) zijn The Drums goed op weg om het publiek te verbazen. Het knusse zaaltje in Bitterzoet was al geruime tijd uitverkocht, dus er zijn verwachtingen. Continue reading ‘The Drums at Bitterzoet’
Op een late dinsdagavond staat The Soft Pack in de bovenzaal van Paradiso. Nick bekroonde het self-titled debuutalbum dat vorige maand verscheen eerder nog met een 8, dus de verwachtingen waren hoog. Voorheen heette de band The Muslims, maar deze naam werd veranderd in The Soft Pack na racistische kritieken. Continue reading ‘The Soft Pack at Paradiso’
In de kleine zaal mag General Fiasco voor The Black Box Revelation openen. Ondanks een magere (bij binnenkomst zijn er zo’n 20 mensen in de zaal) opkomst, zetten deze drie Noord-Ieren een strak optreden neer. Met een zanger die op de rand zit van de emo-scene en een drummer die bijna zijn drumstel weet neer te knuppelen schotelt General Fiasco de ene catchy song na de andere voor. Continue reading ‘The Black Box Revelation at Paradiso’
